شفاف: در هیاهوی تقدیر و تشکر از عوامل برنامه‌ساز صدا وسیما که بعضا هم بی‌ارتباط با شبکه‌های ماهواره‌ای غرب نیستند، رسانه ملی اقدام به برگزاری جشنواره تولیدات تلویزیونی جام جم کرده‌است تا نه‌تنها یک‌بار بلکه چندبار دیگر هم از عوامل برخی مجموعه‌های تلویزیونی تقدیر کند.

در حالی‌که پخش تجلیل از عوامل برنامه‌های مناسبتی ماه مبارک رمضان به تازگی تمام شده‌است، دست‌اندرکاران رسانه ملی در شب‌های گذشته مراسم تجلیل از هنرمندان و عوامل مجموعه خنده‌بازار را هم پخش کردند تا سریال‌های سیما بدون تجلیل باقی نمانند.

این تقدیر و تشکر ها در حالی صورت می گیرد که پخش سریال های مناسبتی صدا و سیما در ماه رمضان گذشته بیش از پیش با انتقاد کارشناسان مذهبی و رسانه ای همراه بود و همچنین بر طبق نظرسنجی های انجام شده استقبال عموم مردم نیز از این سریال ها بسیار کم بوده و این مجموعه ها نتوانسته اند در جذب مخاطب موفق عمل کنند.


این گونه مراسم ها کم هم نیستند و برای اغلب سریال‌ها و مجموعه‌های تلویزونی برگزار می‌شوند، و جالب تر آنکه این تقدیر و تشکرها هنوز مسئولان، هنرمندان و دست‌اندرکاران برنامه‌های تلویزیونی را راضی نکرده‌است؛ چرا که معاونت سیمای رسانه ملی در اقدامی بسیار جالب با هدف «شناسایی و معرفی آثار فاخر و ارزشمند» جشنواره جام جم را برگزار می‌کند.



نگاهی به شرایط پذیرفته‌شدن آثار در این جشنواره به روشنی مشخص می‌کند که آنچه به عنوان «شناسایی و معرفی آثار فاخر و ارزشمند» به مثابه هدف برای این جشنواره در نظر گرفته‌شده عنوانی است زیبا برای تجلیل از عوامل آثاری که تا کنون از شبکه‌های مختلف سیما پخش شده‌اند و بلکه بارها مورد تقدیر و تشکر قرار گرفته‌اند:


1.تولیدات مستند: آثاری که از سال 1383 تا پایان شهریور ماه 1390 از شبکه های سیما پخش شده است .
2.تولیدات پویانمایی: آثاری که از سال 1380 تا پایان شهریور ماه 1390 از شبکه های سیما پخش شده است .
3.فیلم های تلویزیونی: آثاری که از ابتدای آبان ماه 1387 تا پایان شهریور ماه 1390 از شبکه های سیما پخش شده است.
با نگاهی به این شرایط به آسانی می‌توان دریافت که نه‌تنها در این جشنواره هم مثل سایر مراسمات صدا و سیما اثری از شناسایی و معرفی وجود ندارد بلکه تنها قرار است آثار پخش شده از سیما دومرتبه و چندمرتبه جایزه دریافت کنند تا خدای نکرده در انتهای سال چیزی از ردیف بودجه پرداخت شده به مهم‌ترین نهاد رسانه‌ای کشور برای سال جهاد اقتصادی باقی نماند.

البته به نظر می‌رسد رسانه ملی هرچند با هدف تقدیر چندباره از آثار فاخر اقدام به برگزاری جشنواره جام جم می‌کند، اما در پس این تصمیم خودشیفتگی‌ای فرای تصور منتقدان بر رسانه ملی سایه افکنده، به نحوی که این دست‌اندرکاران فرهنگ کشور نه تنها خویش را ملزم به پاسخ گویی به آنها نمی بیند بلکه حتی اشاره ای به وجود این انتقاد ها نمی کنند و در فضایی کاملا منحصر به حمایت از آثار و تولیدات خود و تشکر از تولیدکنندگان آن و به عبارت دیگر تشکر از خود می‌پردازد.

ظاهرا آنچه مسئولان رسانه به اصطلاح ملی را خودشیفته‌تر می‌کند، بودجه‌ای است که فارغ از در نظر گرفتن استقبال مخاطبان انحصارا در اختیار این سازمان عریض و طویل قرار می‌گیرد تا بجای حمایت از تولید آثار جدید و فاخر به تشکر از سریال‌ها و فیلم‌هایی بپردازند که پیشتر از آن‌ها تقدیر و تشکر شده است.

البته این تنها زمانی است که این موضوع را در حوزه رسانه و تلویزیون بررسی کنیم، در حالی که نگاه جامع تر، اثرات سو بیشتری از این نوع رفتار را نمایان می سازد؛ رویکردی که در نهایت منجر به فرهنگ ستاره پرستی و اهمیت یابی کاذب بازیگران و اهالی تلویزیون نسبت به دیگر اقشار منجر خواهد شد. در چنین موقعیتی که مسئولین خود موجب الگو شدن کسانی شده اند که تنها وجه تمایزشان با دیگران، بعضی توانایی های نمایشی هنری و گاه فقط زیبایی ظاهری است. در حالی که صدا و سیما به عنوان تنها رسانه انحصاری جمهوری اسلامی، شاهراه پخش اطلاعات کشور را به دست دارد در روندی ناعادلانه وزنی چندین برابری به خود می دهد و در این میان اهمیت یابی دانشمندان علمی و دینی، صنعتگران، ایثارگران و ... همه به حاشیه می رود؛ و در حالی مدیران به ظاهر حزب اللهی این رسانه این رویکرد را در پیش گرفته اند که قرار بود این رسانه دانشگاهی برای تربیت مردمان به سمت فرهنگی غنی و نه ارتجاع به فرهنگ بت پرستی و ستاره پرستی مدرن باشد.

البته همانطور که در پیام رهبر معظم انقلاب در آبان 88 به عزت الله ضرغامی آمده است: «سفارش اساسی اینجانب نزدیک کردن و رساندن این رسانهٔ فرهنگ ساز، به طراز رسانه‌ای است که دین وَ اخلاق وَ امید وَ آگاهی، بارز‌ترین نمود آن باشد و رفتار اجتماعی مخاطبان و نیز نهاد حساس و مهمی چون خانواده بر اساس آن شکل گیرد و هنر و شیوه‌های گوناگون حرفه‌ای و آزموده شده یا نوپدید، یکسره در خدمت رشد این شاخص‌ها در آید.»، دست‌اندرکاران رسانه ملی قرار است در این جشنواره به اثری که به بهترین شکل به چهاراصل اخلاق ،امید،آگاهی و دین بپردازد نیز جایزه ویژه‌ای تقدیم کند.

آیا بهتر نیست مسئولان رسانه فرهنگ‌ساز کشور در راستای این دستور رهبر انقلاب به جای نام‌گذاری شبکه‌ای که در آن نه‌تنها هیچ نشانی از امید و آگاهی دیده نمی‌شود و بالعکس در بهترین سریال‌های آن خانواده‌ها در شرف از هم‌پاشیدن‌اند و یا قهرمان داستان خانوادتا فروشنده مواد مخدر است، به نام شبکه امید و آگاهی؛ و یا اهدای جایزه به آثاری که به زعم ایشان به بهترین شکل به این اصول پرداخته‌اند، دستی به سر و روی این رسانه کشیده و دست از خودستایی و خودشیفتگی با بودجه بیت‌المال بردارند؟

آیا زمان آن نرسیده که رسانه ملی به جای تقدیر از سریال‌ها و برنامه‌هایی که در آن ترویج خیانت، خشونت،‌ تکه‌کلام‌های غیر متعارف و غیر شرعی می‌شود، با هدف فرهنگ‌سازی شروع به تولید آثاری کند که به ترویج ارزش‌های اجتماعی و مطابق کلام رهبری دین وَ اخلاق وَ امید وَ آگاهی بپردازد؟